In regressietherapie gaan we terug naar ervaringen in de jeugd of kindertijd. Je kunt ook verder terug naar situaties die niet in dit leven hebben plaatsgevonden, dan noemen we het reïncarnatie therapie. De cliënt die deze therapie ondergaat, hoeft overigens niet overtuigd te zijn van reïncarnatie. Zolang de cliënt zijn eigen ervaringen niet afwijst, werkt de therapie. Sommige cliënten vinden het interessant wat ze hebben meegemaakt, maar

blijven twijfelen of het waar is, of fantasie, ook als hun klachten over zijn.

                                                                                                             De Amerikaanse professor Ian Stevenson heeft veel onderzoek gedaan naar reïncarnatie en spontane herinneringen van jonge kinderen. In veel gevallen bleek dat de herinneringen klopten. Hij kwam terecht bij families waar inderdaad iemand overleden was, die door de kinderen als de persoon uit dat andere leven werd ervaren. Sommige kinderen kregen contact met de nog levende partner en kinderen. Erg indrukwekkend.

                                                                                                              In je leven kunnen schokkende ervaringen op verschillende manieren verdrongen worden. Elke ervaring waarbij ons bewuste ego niet, of niet volledig, aanwezig is, zoals een ongeluk of b.v. een operatie onder narcose, kan nadelige gevolgen hebben. Dan kunnen emoties en uitspraken van anderen in het onderbewuste worden opgenomen en negatief doorwerken.

Moeilijk te verwerken ervaringen kunnen verdrongen worden door afsluitbevelen van onszelf of van anderen zoals: ‘er is niets gebeurd’, ‘ik wil het niet zien, horen, voelen of weten’.

Bijvoorbeeld bij seksueel misbruik wordt er vaak gezegd: ‘je mag het tegen niemand zeggen’. Dan kunnen traumatische ervaringen uit de jeugd of kindertijd verdrongen worden.

Ook in de tijd tussen de conceptie en de geboorte liggen veel oorzaken van problemen. De geboorte zelf is een ingrijpende ervaring. Er zijn voor de geboorte soms traumatische gebeurtenissen die levenslang kunnen nawerken, zoals een  poging om abortus te plegen of problemen van de moeder die het kind in de baarmoeder niet kan scheiden van zijn eigen ervaringen.

                                                                                                             In veel sessies zijn ervaringen naar boven gekomen die niet afkomstig zijn uit het huidige leven. In deze ervaringen komen mensen vaak bij een sterfervaring. Dit zijn meestal stervenservaringen waarin men veel geweld, pijn of verdriet en angst ervaart.
We kunnen dit niet verwerken en nemen deze pijn, angst of schuldgevoelens en verwarring mee naar een volgend leven. We noemen dit onverwerkt sterven.

Soms kunnen we ons lichaam, ons huis of mensen waar we van houden moeilijk loslaten en blijven we hangen in de omgeving waar we gestorven zijn. Maar we kunnen ook ervaren dat we na het sterven 'naar het licht’ gaan, vaak ziet men spirituele wezens of begeleiders. Deze ervaringen komen sterk overeen met bijna doodervaringen waar tegenwoordig veel wetenschappelijk onderzoek naar wordt gedaan.

                                                                                                         Mensen krijgen tijdens sessies persoonlijke ervaringen die ze niet in hun huidige leven kunnen plaatsen. Het kan betekenen dat we na het sterven ons lichaam verlaten en na een tijd weer in een nieuw lichaam incarneren.

De herinneringen aan vorige levens zitten vrij diep in ons onderbewuste. Maar de nawerkingen ervan werken door in het dagelijks leven. Daarom hebben we overtuigingen, zoals: ‘ik ben niet goed genoeg’, of ‘het is mijn schuld’. Deze onbewuste overtuigingen zijn niet juist en ook niet vanuit dit leven te verklaren, maar kunnen grote invloed hebben. Door de therapie blijkt dat ze te maken hebben met ervaringen uit het verleden die nog in het onderbewustzijn actief zijn. Door ze opnieuw te beleven en te begrijpen, kunnen wij die overtuigingen loslaten.                                                                                                       In ons huidige leven reageren we soms ook op situaties uit het verleden of herhalen dat. Dat zijn oude patronen. Als we ons hier bewust van zijn, kunnen we die patronen doorbreken en zijn we weer vrij. Dan kunnen we goed reageren op wat we in ons leven tegenkomen.
Het psychische en het lichamelijke werken op elkaar in. Onverwerkte ervaringen uit vorige levens kunnen zich in het lichaam vastzetten en psychosomatische klachten en ziekten veroorzaken.

                                                                                                          Niet alleen problemen of klachten komen vanuit de nawerking van vorige levens, maar ook al ontwikkelde capaciteiten zoals: kinderen die al heel jong goed zijn in muziek, of andere bijzondere kwaliteiten die niet bij hun leeftijd passen. We zien tegenwoordig veel kinderen die erg wijs zijn, we noemen deze kinderen: ‘nieuwe-tijdskinderen’. Ze incarneren met een veel bewustere levensvisie. Deze kinderen hebben het vaak moeilijk omdat ze niet begrepen worden door ouders en opvoeders.

                                                                                                         Ook komen er steeds meer mensen die helderziend, voelend of horend zijn. Ook dat is een ontwikkeling die past in de tijd waarin we leven en gebaseerd is op wat geïntegreerd is in het bewustzijn van mensen door de ervaringen in vorige levens.

Soms hebben we het gevoel iemand te kennen, maar hebben iemand in dit leven nooit ontmoet. Ook komt het voor dat je instinctief zonder bewuste reden een hekel aan iemand hebt.

De verklaring hiervoor ligt in vorige levens.

Het resultaat van reïncarnatietherapie geeft een andere en diepere kijk op jezelf. Men gaat zichzelf en anderen in een ander perspectief zien. Er ontstaat inzicht in jezelf en de beweegredenen waarom je doet zoals je doet. Ook het leven en de dood krijgen een andere betekenis. Doodsangst en ook levensangst (is eigenlijk hetzelfde) vermindert sterk.

Zo werkt de therapie helend.